بیاید روزی که دنیا بی وفاگردد        اهل و عیال از تو جدا گردد

شود تار اندرون قبر تاریک              روی راه بروی ریسمان باریک

تمام فرزندان از تو شوند دور           به خاری می برندد جانب گور

شوی لوچ وکر و کور                    تمام دارو منال از تو شود دور

اگر در این دنیا بدی نمایی              شود آب حیات بر لب تو شور

زدست قوم خیش کم محبت           به یک باره رو به قبرستان نهادم

پس در این دنیای فانی چرا مغرور می گردی                                                          سلیمان گر شوی اخر نصیب مور می گردی