ای آنکه همچون قبله ی عالمی                با همه نزدیک و دور از منی

شبم شده سحر و سحرم شده شب          ندانستم کی روز شد تا ترا گیرم در بغل

لحظه ای بخود آیم و با تو بشینم            گل شادی زرویت بر چینم                          

زآن مرغان که در آسمان ناله می کنند       گل زیبای ترا دیدن و دیوانه شدند   

از من دور ی ولی با منی                 اگر دیدی کسی از کنارت گذشت با بی احترامی 

بدان آن روح من است                           آمد به غلامی

الهی ای الهی ای الهی  ای الهی            زتو کی آید یک ندایی